Bijna 18 jaar geworden.

In de ochtend van 14 september is er langs de provincialeweg N401 op de ventweg/fietspad tussen Portengen en Kortrijk een zgn. bermmonument geplaatst. Een bermmonument ter nagedachtenis aan Ashwin. Zijn verjaardag is niet gevierd, wel zijn geboortedag. In aanwezigheid van familie en vrienden heeft zijn moeder Jozien het monumentje onthuld. Er is muziek gedraaid, gehuild, getroost, gedronken, gesproken, vuurwerk afgestoken en er zijn herinneringen en zorgen met elkaar gedeeld.

Een bermmonument wordt aangeboden door de wegbeheerder, in dit geval de Provincie Utrecht. Om wildgroei en gevaarlijke situaties te voorkomen (…) heeft de Provincie richtlijnen en biedt daarom na een dodelijk ongeval een sokkel met steen aan. Nabestaanden mogen zelf bepalen wat er op de marmeren steen komt te staan. Op deze steen staat een foto van Ashwin met tekst en zijn geboorte- en overlijdensdatum. Het is mooi, er staan kaarsjes bij en er liggen bloemen, stille getuigen van een vreselijk ongeval.

Wat er op 24 februari 2016 is voorgevallen hopen de nabestaanden medio oktober te horen als de politie en het OM het onderzoek heeft afgerond, tot die tijd blijft het gissen hoe Ashwin hier verongelukt is. Feit is dat Ashwin nooit 18 zal worden en dat de mensen waar hij van hield en die van hem hielden hem nooit meer vast kunnen houden, nooit meer trots op hem kunnen zijn. De dood is voor altijd.

Een dag na de onthulling raast het verkeer op de hoofdweg en op de ventweg/fietspad door alsof er nooit iets voorgevallen is. Ik sta erbij en kijk ernaar. Niet begrijpend en met tranen in mijn ogen zie ik fietsers, automobilisten, vrachtwagenchauffeurs en zelfs een tractorbestuurder bellend, append, lezend, (niet oplettend dus) voorbij rijden. Hoofdschuddend sta ik daar. Hoeveel is een leven waard? Hoeveel is jouw leven waard? Een (dodelijk) ongeval zit in een klein hoekje, zorg dat je uit dat hoekje blijft! De dood is namelijk voor altijd.

Stay safe!

 

Linkje naar de locatie